با سلام و هزاران درود به دوستان عزیز تر از جانم...

بیش تر از یکسال است که پا به این کلبه ی خرابه نگذاشته ام...

یک سری مشکلات برای وبلاگم و گرفتاری های زندگی مرا درگیر کرده بود...

جا داره از افسون عزیز...مرسای دوست داشتنی خواهر نازخودم...بهزاد شیربن سخن یار  

دیرینه ی این دنیای مجازی که واقعا جاش خالیه...او که اسطوره ی همه ی خوبیهاست...

همسر عزیزم  که همه ی وجودم است یوسف نازنینم که زندگی بی او یعنی هیچ و همه ی

 عزیزانی که مرا فراموش نکردند تشکر کنم ...

به زودی با آپ جدید میام و می نویسم...

راستی یه خبر جدید...

دارم مامان میشم...

دوستون دارم...

یا علی...